Amerykańska redukcja floty Apaczy

W ramach Army Transformational Initiative Pentagon planuje drastycznie zmniejszyć liczbę śmigłowców uderzeniowych AH-64E Apache w swoich jednostkach operacyjnych – z 408 do 240 sztuk w nadchodzącym roku budżetowym. Maszyny te trafią do Gwardii Narodowej, a jednocześnie zostanie zlikwidowanych 11 dywizjonów kawalerii powietrznej. Jak podkreślił gen. Joseph Ryan, nawet najnowsze modele Apacza nie gwarantują już przewagi bojowej na współczesnym polu walki, co kwestionuje całe podejście do ich użycia.

Polska nabywa największą flotę Apaczy poza USA

W kontraście do amerykańskiej redukcji, Polska zamówiła aż 96 śmigłowców AH-64E Apache Guardian – co stanowi największy zakup tej platformy przez sojusznika USA. Maszyny mają trafić do sześciu dywizji Wojska Polskiego (po 16 śmigłowców każda). Do kontraktu dołączono także umowę na ponad 210 silników T700 oraz budowę krajowego zaplecza serwisowego, między innymi w Dęblinie i Warszawie. Polska flota Apaczy może w niedalekiej przyszłości stać się największą na świecie poza USA.

Wyzwania integracji i systemu wsparcia

Eksperci podkreślają, że same śmigłowce nie wystarczą. Apacze wymagają rozbudowanego systemu rozpoznania i wsparcia, integracji z artylerią, lotnictwem i dronami. Obecnie taki ekosystem w Polsce jeszcze nie powstał, co może ograniczyć efektywność i potencjał bojowy zakupionej floty.

Renegocjacja kontraktu – czy jest możliwa?

Pojawiły się głosy, by renegocjować umowę i rozważyć tańsze alternatywy, jednak podpisane i zatwierdzone przez Kongres USA kontrakty Foreign Military Sales są obecnie niezmienne. Amerykańskie firmy – Boeing czy GE Aerospace – nie widzą interesu w zmianach, więc renegocjacja jest praktycznie niemożliwa. Polski MON musiałby oficjalnie podjąć temat, co jak dotąd nie nastąpiło.

"To gorzka lekcja: sprzęt wojskowy to nie tylko zakup, ale cały ekosystem, który trzeba stworzyć i utrzymać." — ekspert wojskowy

Potencjalne zastosowania Apaczy w Polsce

Apacze mogą przede wszystkim pełnić funkcję ruchomej platformy wykrywania i zwalczania celów, szczególnie dronów, lekkich pojazdów czy oddziałów przeciwnika. Dzięki potężnym sensorom i zdolności do integracji z innymi systemami uzbrojenia doskonale wpisują się w koncepcję "inteligentnego pola walki".

Wysokie koszty i ograniczenia taktyczne

Operowanie śmigłowcem wartym dziesiątki milionów dolarów do zwalczania relatywnie tanich dronów to nieopłacalne rozwiązanie. Ze względu na zagrożenia z nowoczesnej obrony przeciwlotniczej i dronów FPV, Apacze muszą działać z odległości 8–15 km od linii frontu, pełniąc bardziej funkcję rozpoznawczą i koordynacyjną niż bezpośrednią uderzeniową. Potwierdziły to ćwiczenia z użyciem rakiet Spike NLOS na poligonie w Ustce, które pozwalają trafiać cele z bezpiecznej odległości.

Podsumowanie: Inwestycja pełna wyzwań

Zakup 96 AH-64E to znaczna i nieodwracalna inwestycja. Polska dopiero zaczyna korzystać ze śmigłowców Apacz, podczas gdy USA ich redukują. Bez stworzenia kompleksowego systemu wsparcia ich potencjał może pozostać niewykorzystany, a same maszyny symbolizować polityczne decyzje zamiast przemyślanej strategii obronnej.

Źródło: Forsal.pl