Wielomiliardowy kontrakt zbrojeniowy z Pakistanem

Sudan podpisał porozumienie o wartości ponad 1,5 mld dolarów z pakistańskim ministerstwem obrony, mające na celu odwrócenie losów trzeci rok trwającej wojny domowej w kraju. Umowę parafował w Islamabadzie dowódca sudańskich sił powietrznych gen. Tahir Mohamed Al-Awad Al-Amin.

Zakres dostaw uzbrojenia

Pakiet zbrojeniowy, według informacji zawartych m.in. w „Sudan Times” oraz raportów wojskowych, obejmuje:

• 10 lekkich samolotów K-8 Karakorum – produkcji pakistańsko-chińskiej,
• około 220 dronów, w tym flagowe pakistańskie bezzałogowce uderzeniowe Shahpar-2, zdolne do precyzyjnych ataków amunicją laserowo naprowadzaną,
• 150 opancerzonych pojazdów ASV Mohafiz,
• chińskie systemy obrony powietrznej dalekiego zasięgu HQ-9 oraz średniego zasięgu HQ-6.

Znaczenie militarne i strategiczne

Według portalu Armyrecognition, dostawy mają istotnie wzmocnić zdolności bojowe Sudańskich Sił Zbrojnych (SAF), pozwalając na stosowanie dronów do ciągłych uderzeń, wykorzystanie samolotów do bliskiego wsparcia powietrznego oraz korzystanie z zaawansowanych systemów rakietowych do ochrony przestrzeni powietrznej.

Kontekst konfliktu i wsparcie finansowe

Trwająca od 2023 r. wojna domowa pomiędzy SAF dowodzonymi przez gen. Abdel Fattaha al-Burhana a Siłami Szybkiego Wsparcia (RSF) gen. Mohameda Hamdane Dagalo spowodowała poważne załamanie gospodarcze Sudanu. Rząd ma trudności z regularną wypłatą pensji, co wymusiło znalezienie zewnętrznego sponsora finansowego zakupu broni.

Najbardziej prawdopodobnym sponsorem jest Arabia Saudyjska, zainteresowana stabilizacją dwóch ważnych korytarzy handlowych w regionie Morza Czerwonego. Konflikt stanowi bowiem zagrożenie dla regionalnej stabilności i eksportu ropy naftowej.

Dodatkowo Stany Zjednoczone, choć oficjalnie nie mogą dostarczać broni z powodu sankcji, mogą być pośrednio zaangażowane finansowo. Waszyngton postrzega RSF jako czynnik destabilizujący ze względu na współpracę z rosyjskimi najemnikami, a jednocześnie SAF intensyfikują współpracę z Iranem, który dostarcza im drony i amunicję, co eskaluje konflikt.

Regionalne uwarunkowania i potencjalni sojusznicy

• Potencjalnym sprzymierzeńcem Sudanu w tym kontrakcie może być Izrael, z którym SAF prowadzi rozmowy o normalizacji relacji w zamian za wsparcie wojskowe.
• Wsparcie mogło pochodzić również ze strony Chin, które są dostawcą systemów obrony powietrznej HQ-9 i HQ-6.
• Wzmacnia się także współpraca wojskowa Pakistanu z Turcją, co może stworzyć regionalną oś wsparcia na rzecz Sudanu.

Znaczenie dla Pakistanu i konsekwencje

Ten kontrakt umacnia pozycję Pakistanu jako eksportera broni na kontynent afrykański, jednak wiąże się ze współodpowiedzialnością za dalsze podsycanie jednego z najkrwawszych konfliktów na świecie.

"Dostawy te znacząco zmieniają układ sił na polu walki i są wyrazem politycznej woli utrzymania militarnego rozwiązania konfliktu w Sudanie" – ekspert ds. bezpieczeństwa międzynarodowego.

Źródło: bankier.pl