Dlaczego Barbarę Boryczkę angażuje praca z seniorami?
Barbara Boryczka zaczęła pomagać seniorom jako wolontariuszka kilkanaście lat temu, a z czasem włączyła się aktywnie w zarząd stowarzyszenia, czynnie działając aż do dziś. Wspomina, że najcenniejsze są dla niej osobiste historie starszych osób, które niosą unikalne doświadczenia i barwne opowieści, często sięgające jeszcze okresu sprzed II wojny światowej.
Znaczenie indywidualnych historii seniorów
Jedna z najważniejszych dla niej relacji dotyczy seniorki – żony przedwojennego generała pochodzącej z Kresów. Jej życie pełne było trudności i historii związanych z wojskiem, co dla Barbary Boryczki było fascynującym, choć wymagającym tematem. Podkreśla, że chętnie słucha takich opowieści, rezygnując z tych smutnych na rzecz bogactwa doświadczeń i kulturowych wspomnień.
Zmienna świadomość społeczna wobec samotności osób starszych
W ciągu ostatnich 20 lat nastąpiła znacząca zmiana w podejściu do samotności seniorów. Kiedyś temat ten był praktycznie niewidoczny, a stereotyp wielopokoleniowych rodzin mieszkających razem dominował w wyobrażeniach. Obecnie, z uwagi na migracje do dużych miast i zmieniony styl życia, samotność seniorów zyskała większą uwagę społeczną. Mówi się dziś też o samotności innych grup wiekowych, co potwierdza szersze społeczne zainteresowanie tym problemem.
Czy w Polsce dbamy o osoby starsze?
Barbara Boryczka podkreśla, że w Polsce umiemy dbać o osoby starsze, choć pytanie pozostaje, jak i czy zawsze to robimy wystarczająco. Wiele zależy od rodzinnych więzi, które jednak często są osłabione lub nieobecne. W takich sytuacjach znaczącą rolę pełnią organizacje takie jak Stowarzyszenie Małych Braci Ubogich, które wspierają samotnych seniorów.
Plany rozwoju stowarzyszenia
Strategią na najbliższe lata jest rozszerzenie działalności na większą liczbę miast, ze szczególnym naciskiem na północną Polskę. Do tej pory stowarzyszenie koncentrowało się głównie na rejonie Warszawy, Łodzi i Poznania. W planach są też projekty międzypokoleniowe, które mają integrować różne grupy wiekowe i rozwijać wzajemne wsparcie.
„Myślę, że w każdym kraju umiemy dbać o osoby starsze. Pytanie, czy to robimy i w jaki sposób to robimy.” — Barbara Boryczka, Stowarzyszenie Małych Braci Ubogich
Źródło: dziennikwschodni.pl