Opinia Rzecznika Generalnego TSUE ws. WIBOR

11 września 2025 r. Rzecznik Generalny Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał opinię w sprawie prejudycjalnej dotyczącej stosowania wskaźnika WIBOR w umowach kredytowych. Potwierdził w niej, że metoda wyznaczania WIBOR jest zgodna z prawem i sąd krajowy nie może jej poddawać ocenie, gdyż wykracza to poza zakres dyrektywy konsumenckiej 93/13. Takie badanie mogłoby naruszyć unijny system zarządzania wskaźnikami referencyjnymi.

Obowiązki informacyjne banków

Rzecznik podkreślił, że banki spełniły wymogi transparentności przewidziane w dyrektywie 93/13. Nie są one zobowiązane do szczegółowego informowania klientów o metodzie wyznaczania WIBOR wykraczającej poza wymogi rozporządzenia BMR. W praktyce banki przekazywały najważniejsze dane, takie jak nazwa wskaźnika, podmiot zarządzający oraz wpływ jego zmian na wysokość oprocentowania kredytu.

Ocena nieuczciwości klauzul o oprocentowaniu

Opinia wskazuje, że nawet jeśli warunki umowne byłyby nieprzejrzyste, nie oznacza to automatycznie ich unieważnienia. Aby klauzula dotycząca oprocentowania została uznana za nieuczciwą, oprocentowanie musiałoby odbiegać w znaczący sposób od warunków rynkowych. Zatem kluczowa jest rynkowa uczciwość warunków umowy, a nie tylko ich transparentność.

Konsekwencje dla kredytobiorców

• Sądy krajowe mają obowiązek ocenić, czy umowne warunki oprocentowania nie powodują znaczącej nierównowagi na niekorzyść konsumenta.
• Jednak nie mogą one oceniać konstrukcji ani metody ustalania wskaźnika WIBOR.
• Rzecznik nie odniósł się do skutków prawnych uznania ewentualnych klauzul za abuzywne, uznając to pytanie za nieistotne.

„Sąd krajowy nie może badać metody ustalania tego wskaźnika, ponieważ wykracza to poza zakres dyrektywy konsumenckiej 93/13.” — Rzecznik Generalny TSUE

Źródło: farmer.pl