Opóźnienie i niedokładne przygotowanie uprawy

Rzepak wysiany na stanowisku złożonym z gleb klasy III, IV oraz V był uprawiany w systemie płużnym z orką wykonaną na 3 tygodnie przed siewem. Po orce pojawiły się opady, które pozytywnie wpływały na wilgotność gleby. Problemy pojawiły się jednak tuż przed siewem, gdy awarie dwóch ciągników uniemożliwiły wykonanie właściwej uprawy ciężkim agregatem. W efekcie przygotowanie pola ograniczyło się do przejazdu lekką broną, która nie rozbiła brył ziemi i nie poradziła sobie z cięższą glebą.

Skutki zbyt lekkiej uprawy

Lekka brona dwukrotnie przejechała po polu, pozostawiając suchą wierzchnią warstwę gleby. Nasiona zostały umieszczone głębiej, gdzie była wilgoć, co wydłużyło wschody rzepaku i spowodowało nierównomierne kiełkowanie. Ponadto chwasty z płytkich warstw gleby szybko zaczęły dominować, zwłaszcza komosa biała oraz samosiewy zbóż, które nie zostały zniszczone przed siewem.

Wysoka presja szkodników i problemy ochrony

Opóźnione i nierównomierne wschody sprzyjały silnym uszkodzeniom przez pchełkę rzepakową. Część roślin została zniszczona, a pozostałe musiały się regenerować zamiast się rozwijać. Chwasty tworzyły zielony most dla szkodników, dodatkowo nasilając zagrożenie. Ze względu na przesuszenie gleby zrezygnowano z ochrony doglebowej, która w tych warunkach i tak byłaby nieskuteczna.

Herbicydy i fungicydy – wyzwania i rozwiązania

Zabieg herbicydowy wykonano po około dwóch tygodniach od siewu, gdy połowa roślin osiągnęła fazę BBCH 13-14. Użyto mieszaniny halauksyfen metylu, pikloramu, chlopyralidu i aminopyralidu w niższych dawkach, skutecznie ograniczającej konkurencję chwastów, bez zauważalnej fitotoksyczności mimo nierównego rozwoju roślin. Dodatkowo zastosowano graminicyd z kletodymem. Po miesiącu wykonano delikatny zabieg fungicydowy triazolowy, stosując połowę zalecanej dawki, by ograniczyć rozwój chorób na uszkodzonych roślinach.

Ocena sytuacji i perspektywy

Pomimo licznych problemów plantacja rokuje, lecz rozwój roślin jest spowolniony. Spodziewana liczba liści przed zimą to około 8 (zamiast 10-12), co może wpłynąć na kondycję przed zimowaniem. Wschody są nierównomierne, a obsada roślin różni się w zależności od gleby – od 18-20 sztuk/m² na cięższej do około 30 sztuk/m² na lżejszej. Możliwe jest przesiewanie plantacji, choć wiąże się to ze znacznymi kosztami.

Wnioski i praktyczne uwagi

• Uprawa rzepaku wymaga odpowiedniego przygotowania stanowiska - lekka bronacja na ciężkiej glebie to niewłaściwe rozwiązanie.
• Awaria sprzętu może wywołać kaskadę problemów – od nierównych wschodów, przez zachwaszczenie, po wzmożoną presję szkodników.
• Zabiegi herbicydowe i fungicydowe należy dostosować do stanu roślin, unikając fitotoksyczności i dostosowując dawki.
• Planowanie siewu powinno uwzględniać również warunki pogodowe i sprzętowe, by uniknąć sytuacji awaryjnych.

„Jedna awaria sprzętu uruchamia lawinę problemów – słabe wschody, chwasty, presja pchełki i trudności z ochroną” — autor materiału farmer.pl

Źródło: farmer.pl