Geneza i lokalne składniki

Śląskie niebo to potrawa o bardzo lokalnej genezie, wywodząca się z obszarów południowo-wrocławskich, gdzie kiedyś dominowały uprawy warzywne i sady. Szczególne znaczenie miały tutaj śliwy, które stanowiły aż połowę drzew owocowych w sadach.

Śliwki węgierki uważane są za najpopularniejszą odmianę na Śląsku od kilkuset lat, choć w regionie można znaleźć także inne wartościowe odmiany, takie jak suska sechlońska, renkloda i mirabelka.

Obok śliwek uprawiane były również jabłonie i grusze, co zaowocowało w przepisie na śląskie niebo, gdzie suszone owoce z sadu łączone są z solidnym plastrem wieprzowiny.

Tradycyjny sposób przygotowania

W klasycznej wersji danie przyrządzane jest z wędzonego boczku. Jednak można także użyć innych mięs, na przykład wędzonej szynki czy peklo­wa­nego schabu. Do potrawy opcjonalnie dodaje się miód lub cukier, a do zagęszczenia sosu – łyżkę mąki ziemniaczanej, jeśli to konieczne.

Podanie i dodatki

Śląskie niebo podawane jest najczęściej z tradycyjnymi dodatkami, takimi jak kluski wrocławskie i kapusta po wrocławsku. Przepisy na te dodatki można znaleźć w dedykowanych materiałach kulinarnych.

O serii i partnerach

Seria kulinarna Specjały Jurka z widelcem na kanale Wrocławski Neptun prezentuje ten i inne regionalne przepisy. Partnerami cyklu są Miasto Wrocław oraz Restauracja Wrocławska.

Najbardziej rozpowszechnione na Śląsku od kilkuset lat były tzw. śliwki węgierki. Ale mamy wiele innych fantastycznych odmian. Mamy suskę sechlońską, mamy renklodę i mirabelkę. — Tomasz Sielcki i Kamila Kokot

Źródło: wroclaw.pl