Lokalno.pl wiadomości i aktualności z Twojej okolicy

Jak prawidłowo przygotować loszki z własnej hodowli do remontu stada loch

Własnoręcznie wyprodukowane loszki to wartościowy materiał rozrodczy, ale ich przygotowanie wymaga starannego zarządzania, selekcji i żywienia. Kluczowe jest przestrzeganie schematów genetycznych, dokładna ocena matki i właściwa opieka przez kolejne etapy wzrostu.

Jak prawidłowo przygotować loszki z własnej hodowli do remontu stada loch

Zarządzanie stadem podstawowym i produkcja loszek

Loszki z własnej hodowli są atrakcyjnym materiałem do remontu stada loch, jednak ich produkcja to złożony proces wymagający przemyślanego zarządzania stadem. W gospodarstwie utrzymuje się specjalne lochy zwane "babkami", które obok stada podstawowego tworzą grupy produkcyjne do wytwarzania loszek.

Współpraca z firmą genetyczną pozwala dobrać schematy krycia „babek”, co umożliwia uzyskanie zarówno loszek o cechach towarowych, jak i zachowanie pożądanych cech genetycznych. Odstępstwo od schematów genetycznych może skutkować pojawieniem się cech niepożądanych lub zanikaniem ważnych cech w kolejnych pokoleniach.

Selekcja miotów i ocena matek

Selekcja loszek zaczyna się zaraz po urodzeniu, koncentrując się na prosiętach o średniej lub wysokiej wadze oraz dobrej kondycji. Bardzo ważną rolę odgrywa ocena opiekuńczości matek – locha powinna urodzić minimum 12-14 równych prosiąt i nie stracić ich pierwszego tygodnia życia.

"Locha, która rodzi 12-14 wyrównanych prosiąt i nie traci ich w pierwszym tygodniu, to dobry materiał do powielenia w kolejnym pokoleniu" — ekspert z farmer.pl

Wszystkie dane dotyczące przebiegu cykli rozrodczych i zdrowia matek powinny być systematycznie zapisywane w kartach stada.

Kontrola i żywienie loszek w okresie odchowu

Po odsadzeniu potencjalna loszka powinna ważyć co najmniej 7,5 kg i pozostawać w dobrej kondycji. Początkowo loszki można utrzymywać w grupie warchlaków lub oddzielnie, pod warunkiem właściwego oznakowania. Oddzielenie ich warto przeprowadzić podczas zmiany paszy ze startera na grower — wtedy można też wyeliminować samice z niewystarczającą liczbą sutków.

W żywieniu loszek kluczowe jest stosowanie specjalnych mieszanek z kontrolowanym przyrostem masy, które stymulują rozwój układu rozrodczego i narządów wewnętrznych. Podział podawanych pasz zależy od masy ciała:

  • 30-60 kg – mieszanka stymulująca intensywny rozwój;
  • 60-90 kg – pasza o niższym poziomie energii i białka;
  • powyżej 90 kg do przejścia do sektora krycia – dawkowanie paszy racjonowane z niskimi parametrami energetycznymi.

Ważne jest też podniesienie dawki witamin i minerałów, m.in. wapnia, fosforu, witaminy D3, cynku, biotyny, witaminy E i selenu. Należy unikać pasz zawierających składniki trudnostrawne jak żyto, pszenżyto, owies z ostrą łuską, rzepak, młóto browarniane oraz stosować wysokiej jakości środki wiążące mykotoksyny, by nie zaburzyć rozwoju narządów rozrodczych.

Warunki środowiskowe i profilaktyka

Loszki należy utrzymywać w optymalnych warunkach: do 15 sztuk na kojec, z większą powierzchnią i dobrym oświetleniem 16 godzin na dobę. Program szczepień zgodny ze wskazaniami lekarza weterynarii jest niezbędny do przygotowania młodych loszek do roli matek.

Do 90 kg masa ciała loszek powinna być utrzymywana bez kontaktu z knurem, aby uniknąć przedwczesnych rui i problemów z oznaczaniem rui w okresie inseminacji.

Przygotowanie do inseminacji i wprowadzenie do stada

Od około 90 kg prowadzi się stopniowe zapoznanie loszek z knurem, który pracuje z nimi dwa razy dziennie, aby wywołać ruje. Pierwszą inseminację przeprowadza się, gdy loszki osiągną 210-230 dni życia i 140-150 kg masy.

Około 10 dni przed rują loszki przenosi się do sektora krycia, wprowadzając żywienie flushingowe, które przygotowuje je do skutecznej inseminacji. Taki proces pozwala na sprawne uzupełnienie stada podstawowego loch w nowe, wartościowe samice.

Znaczenie prawidłowego zarządzania stadem

Utrzymywanie właściwej struktury wiekowej i jakości genetycznej stada to proces ciągły i potrzebuje stałej kontroli na każdym etapie hodowli. Tylko wtedy można osiągnąć optymalne wyniki produkcyjne na fermie.

Źródło: farmer.pl