Polska a inne kraje UE w kontekście skrajnej biedy

Według danych Eurostatu Polska ma jeden z najniższych w Europie wskaźników skrajnej biedy mierzonej przez brak konsumpcji określonych dóbr, ustępując jedynie Luksemburgowi, Chorwacji oraz Słowenii. Dla porównania, w Niemczech ten wskaźnik wynosi 6,2%, w Szwecji 3%, a w Norwegii 2,8%.

Różne miary ubóstwa – co tak naprawdę oznacza niski wskaźnik?

Nie można jednak jednoznacznie stwierdzić, że niezamożni Polacy żyją lepiej niż ich odpowiednicy w Niemczech czy Szwecji. Eurostat nie skupia się jedynie na dochodach, ale przede wszystkim na możliwościach konsumpcyjnych. Lista 13 podstawowych wydatków, którą eksperci stworzyli, obejmuje:

• 7 wydatków przypisanych gospodarstwom domowym,
• 6 wydatków dotyczących konkretnej osoby.

Brak możliwości poniesienia co najmniej siedmiu z tych wydatków jest wskaźnikiem tak zwanej subiektywnej materialnej sytuacji deficytowej (SMSD), co jest bardziej precyzyjną miarą realnego ubóstwa.

Znaczenie wskaźnika i wyzwania dla Polski

Osiągnięcie celu zero skrajnej biedy w Polsce jest wyzwaniem, które wymaga nie tylko poprawy dochodów, ale też eliminacji innych barier w konsumpcji podstawowych dóbr i usług. Utrzymanie niskiego wskaźnika to efekt złożonych działań społecznych i programów pomocowych, które muszą uwzględniać realne potrzeby najuboższych.

"Niski wskaźnik nie oznacza automatycznie, że polskie gospodarstwa domowe są lepiej zabezpieczone — różne metody pomiaru ubóstwa pokazują, jak złożony jest problem." — Ekspert Eurostatu

Źródło: money.pl